Πνευματικά Κείμενα

«Προτοῦ ὁ πειρασμός προλάβη νά σχεδιάση λογισμόν εἰς τόν νοῦν σου ἀπελπισίας μήν τόν ἀφήνης. Θέλει βίαν, θέλει ἀγῶνα, θέλει ἄκραν ταπείνωσιν καί τελείαν ὑπακοήν. Θέλει κόπον καί πόνον. Μή στέκης λοιπόν. Φώναζε: Ἰησοῦ μου! Παναγία μου! Μή χαυνώνεσαι καί δέχεσαι τούς λογισμούς. Φώναζε τόν Χριστόν.
Μή νομίσης μικρόν τόν ἀγῶνα. Πρέπει νά φωνάζεις: Ἰησοῦ μου σῶσον μέ! Παναγία Θεοτόκε βοῆθοι μοί! Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησον μέ! Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησον μέ!
Λοιπόν ἀνάστα! Βάλε ἐσύ τόν ὀβολόν σου, νά βάλη καί ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ τά μύρια τάλαντα. Δεῖξε τήν ἀγαθήν σου πρόθεσιν. Ταπεινώσου.
Σκληρότης, παρακοή καί ὑπερηφάνεια γεννοῦν τήν ἀκηδίαν, τήν ἀμέλειαν καί τήν ἀπελπισίαν, ὅπου ἔρχονται ὅλοι οἱ δαίμονες καί κάμνουν κοπρῶνα καί σταῦλον τήν ψυχήν τοῦ ἀνθρώπου.
Ἄν ὅμως βιασθείς ἐν μετανοία καί ταπεινώσει θά γίνεις θυμίαμα εὔοσμον καί μύρον πολύτιμον. Ἡ προσπάθειά σου θά γίνεται ὄντως θυσία λογική, εὐάρεστος εἰς τόν Κύριον.


Δέν θά προλαμβάνεις νά εἰπῆς: Παναγία Θεοτόκε βοήθει μοί! καί εὐθύς ὡς ἀστραπή θά διαυγάζει ὁ νοῦ σου καί θά πληροί φωτισμοῦ ἡ καρδία σου. Ἑλκύεται ὁ νοῦς εἰς τήν προσευχήν καί ἡ καρδία εἰς τήν Ἀγάπην. Χάριτι Θεοῦ ὅλα κατορθοῦνται.
Προσέτι καί τοῦτο μάνθανε· ὅτι μέ τήν ἀγάπην πρός τόν Χριστόν καί τήν Παναγίαν περισσοτέρως ἀποκτᾶς νήψιν καί θεωρίαν παρά μέ ἄλλους κόπους. Καλά εἶναι καί ὅλα τα ἄλλα, ὅταν καλῶς γίνωνται, ἀλλ' ἡ ἀγάπη εἶναι ὑπεράνω ὅλων.
Ἐγείρου ἀπό τοῦ ὕπνου τῆς ραθυμίας σου. Ξύπνα καί ἀποτίναξε τόν νυσταγμόν τῆς ἀκηδίας. Ἀνάλαβε πάλιν τήν πανοπλίαν σου καί στήθι ἀνδρείως κατά τῆς ἀπελπισίας καί λιποψυχίας. Συμφέρει ἡμῖν ἵνα πέσωμεν εἰς τήν μάχην νικηταί καί ὄχι νά νικηθῶμεν.
Ὤ! καί τίς μοί δώσει δάκρυα καί πένθος ἀπαραμύθητον, ἵνα κλαύσω ἡμέραν καί νύκτα ὑπέρ τῶν ἀδελφῶν μου τῶν λιποψυχούντων!
Λοιπόν, τώρα σοῦ λέγω· πρόσεχε. Βάλε τόν ὀβολόν σου, διά νά βάλη καί ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ τά μύρια τάλαντα. Ρίψε κάτω τόν ἐαυτόν σου. Γίνου χῶμα. Γίνου Ἀβάκυρος (ἐντελῶς ταπεινός)».
Αὐτά μᾶς λέγει διαχρονικά ὁ Ἅγιος Γέροντας Ἰωσήφ ὁ Ἠσυχαστής (Ἔκφρασις μοναχικῆς ἐμπειρίας).
Αὐτές τίς μέρες, αὐτές τίς ὥρες πού βιώνονται ἀπό ὅλη τήν ἀνθρωπότητα ὡς αἰῶνες, ἐμεῖς καί μέ τήν προτροπήν τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου, στό πρόσφατο μήνυμά του (20-3-2020):
α) νά ζητήσουμε ἀπό τόν Θεόν συγχώρηση πού ὅλοι τήν ἔχουμε ἀνάγκη καί νά προσμένουμε προσευχητικά τό Πάσχα.
β) νά βιώνουμε τήν ὁντολογική ἡσυχία (λίγα λόγια, λίγα θεάματα, ἐλάχιστες ἐξόδους) καί
γ) νά ἐπιδιώκουμε ἀρκετή μελέτη, πολύ εἰρήνη καί περισσότερη προσευχή.
«Νεφρύδιον ἐστί καί θᾶττον παρελεύσεται» (Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς).

Ἐπιμέλεια κειμένων π. Γεώργιος Καλαντζῆς